Özümüzü və Amerikanı tənqid etmək haqqında

n506c726696328Hətta Allahın mövcudluğunu inadla sorğula; çünki Allah varsa, O, idraka sitayişini daha çox təqdir edər, nəinki kor-koranə qorxunu. — Tomas Ceferson

Fransanın Azərbaycanda keçmiş səfiri Qabriel Keller vida müsahibəsində demişdi ki, özündən və dəyərlərindən əmin olan bir ölkə tənqiddən qorxmamalıdır.

Bu müsahibə çox maraqlı dövrə təsadüf edirdi – Azərbaycan hökumətinin bütün ideoloji cəbhəsi, başda AzTV olmaqla, böyük bir anti-alman və anti-qərb isteriyasında idi. Frankfurtun küçələrində fahişə və narkomanların sadə vətəndaşlara hücum etməsi, alman universitetlərinin çökməsi və Fransada liftlərin qəzalı vəziyyəti haqqında reportajlar efirdən düşmürdü.

Oxumağa davam et “Özümüzü və Amerikanı tənqid etmək haqqında”

Siz xaricdən maliyyələşirsiniz, elə deyilmi?

Bu yaxınlarda bir vətəndaş cəmiyyəti təmsilçisi ilə taksidə gedirdik. Təbii ki, söhbətimiz də öz fəaliyyətimiz çərçivəsində gedirdi. İnsan hüquqları, demokratiya, QHT-lər, təlimlər, filan.

Birdən taksi sürücüsü dözmədi və söhbətə qarışdı – görürəm ağıllı insanlarsınız, olarmı sizə bir sual verim? Biz razılaşdıq və dayı fürsəti fövtə verməyib dərhal iki sual verdi – Qarabağın axırı necə olacaq və ümumiyyətlə axırımız necə olacaq.

Tərs kimi elə bu zaman yol yoldaşım mənzil başına çatıb taksidən düşdü və məni taksi sürücüsünün fantasmaqorik sualları ilə təkbətək buraxdı. Mən hələ Əhmədliyə qədər bu taksidə getməli idim.

Məndən cavab ala bilməyən sürücü dərhal öz mülahizələrinə keçdi. Bir sözlə, dayı Rasim Musabəyovsayağı başlayıb Mübariz Əhmədoğlusayağı Azərbaycanın bütün dərdlərini təhlil-tərkibdən keçirib gəlib çıxdı ailədaxili zorakılıqla bağlı yeni qanuna.

– O gün 2-ci sinifdə oxuyan qızım anasına deyir ki, ana, sən məni daha döyə bilməyəcəksən, qanun qadağan edəcək. Bu harada görülüb axı? Uşaq əgər valideynindən qorxmasa…

Bu vaxta qədər dayının gətirdiyi bütün vəhyləri dinməz-söyləməz qəbul edən mənə elə bil nəsə oldu, bir də özümü onda tutdum ki, ailədaxili zorakılığın yolverilməz olması barədə arqumentlərlə dayını az-qala yemişəm və dayının sözü qurtarıb.

Kiçik qələbənin şirinliyindən dodaqlarım heç qımışıb qurtarmamışdı ki, dayı tarixdə gəlib-getmiş bütün yekəbuynuz masonların sirlərinə arif olan insan kimi qəfil soruşdu:

– Bir şey soruşum, sizin əməkhaqqınız xaricdən gəlir də yəqin? Yəni siz xaricdən maliyyələşirsiniz?

– Bəli, dayı, xaricdən maliyyələşirəm.

Dayı arif adamlar kimi bir dənə “hmm” elədi və elə bu vaxt cin təpəmə vurdu.

Dedim ki, dayı, fikrin o AzTV-yə filana getməsin, mən xaricdən maliyyələşirəm, amma bax, gedirəm Qazaxa oradakı cavanlara kompyuter, İnternet bilikləri öyrədim, Qazaxın icra başçısı isə işığı söndürtdürür ki, mən heç nə edə bilməyim. İndi sən mənə de görüm, bu camaatın yaxşılığını kim istəyir, mən, yoxsa sizin o icra başçıları?

Dayı sükuta getdi və xoşbəxtlikdən taksi gəlib Əhmədliyə çatdı. Maşından düşəndə:

– Sən allah, dayının sözləri xətrinə dəymədi ki? Yaşlı adamam…