Kino, festivallar və YouTube

Əkinçi təşəbbüsü üçün gənc film tənqidçisi və Youtube-da FilmAç kanalının müəllifi Hacı Səfərovla söhbət etmişəm. Mən bu yaxınlarda Tbilisi XX Beynəlxalq Film Festivalından, Hacı isə Batumi və Kotbus film festivallarından qayıdıb. Təəssüratlarımız bayatlaşmamış müasir kinematoqrafiyada yeni təmayüllər və mövzulardan söhbət açmışıq, həmçinin Azərbaycan kinosunun və kinotənqidinin zamanla ayaqlaşma problemlərinə toxunmuşuq.

Yazıçılar nifrət nitqinə qarşı

Dekabrın 3-də Gürcüstan PEN Mərkəzinin “Yazıçılar nifrət nitqinə qarşı” təşəbbüsü çərçivəsində Gürcüstan Yazıçılar Evində keçirilən yekun konfransda iştirak etmişəm.

Şərq Tərəfdaşlığı ölkələrindən 12 yazıçının iştirak etdiyi təşəbbüsdə mən də Azərbaycanı təmsil edən iki nəfərdən biri idim – digər təmsilçimiz isə Günel Mövlud idi.

Təşəbbüs çərçivəsində yazdığım, Azərbaycanda nifrət nitqi haqda yazı ilə təşəbbüsün saytında ingilisgürcü dillərində tanış ola bilərsiz. Öz yazılarımı adətən özüm tərcümə edə bilmirəm deyə yazının azərbaycanca versiyasının olmamasına görə üzr istəyirəm.

Ədəbi Gürcüstanda

Gürcüstanın Literaturuli Sakartvelo (Ədəbi Gürcüstan) qəzetində “Ac əllərə isti çörək” adlı essem dərc olunub (29 noyabr 2019, 34-cü nömrə).

Essenin azərbaycanca variantını AzLogos saytında oxuya bilərsiniz.

Esseni gürcü dilinə mükəmməl tərcümə etmiş dostum, filoloq və qədim gürcü ədəbiyyatı üzrə mütəxəssis Oqtay Kazımova ayrıca minnətdarlığımı bildirirəm.

Rəhman Bədəlovla müsahibə

Əkinçi təşəbbüsü üçün Professor Rəhman Bədəlovla bir balaca söhbət etmişik. Əkinçi formatın imkan verdiyi qədər həmin söhbətdən bəzi maraqlı hissələri bölüşür.

Rəhman müəllimlə çox məsələlərdən danışdıq, çox mövzulara toxunduq, amma nə mən adətən intervyu götürən rolunda çıxış etməmişəm, Rəhman müəllim də bir az qəliz danışır, ona görə tamaşaçıların anlayışına sığınıram.

Azərbaycanlılar həqiqətənmi memuar yazmırlar?

Günel Mövludun Azərbaycanda memuar janrı haqqında fikirlərini oxuduqca qarışıq hisslər keçirməmək olmur. Bir tərəfdən, Günelin vəziyyəti dəyərləndirməsində xeyli haqlı məqamı görməmək üçün gərək açıq-aşkar kor olasan; digər tərəfdən isə “axı məsələ dolaşıqdır, bu qədər sadə deyil!” qışqırmaq istəyirsən.

Azərbaycanda xatirə ədəbiyyatı kifayət qədərdir, heç də Günelin dediyi kimi “bir neçə şəxsiyyət, bir neçə hadisə barədə tək-tük memuar” şəklində deyil. Yeri gəlmişkən, bizdə bu janrda dünya səviyyəsində ən nəfis və klassik əsəri mənim kətdim, sovet yazıçısı Süleyman Vəliyev qələmə alıb. Həmçinin Həmidə Cavanşirin və Sabir Əhmədlinin son illərdə çapdan çıxan monumental xatirələri bizdə bu janrın tərcümeyi-hal səviyyəsində qalmadığının göstəriciləri deyilmi?

Bir sözlə, Azərbaycanda memuar janrı, Günelin dediyi kimi, Rusiya və Avropa ilə müqayisədə inkişaf etməyə bilər, amma məsələ heç də gözlə göründüyü qədər sadə deyil.

Günelin məqaləsinə cavab yazısını AzLogos saytında oxuya bilərsiz.